NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Geçen haftaki bölüm, Kaori'nin sergisiyle başlamıştı.
Ne kadar kalabalık!
-Sıra dışarı kadar uzanıyordu. -Çok şaşırdım.
Sonra Ruka, ilk oyunculuk atölyesine katıldı.
Çocuk resitalinden bahseder gibisin.
-İlk atölyesi! -Ruka, Torichan'ın bebeği gibi, değil mi?
Oyunculuğu deniyordu.
-Evet, deniyordu. -Daha ilk seferiydi!
Atölye boyunca kıkırdamadan duramadı.
Yumruk atarken de çok yavaştı.
Biraz geride kaldı ama yeni başladığı için bu normal.
Sonra, uzun bir aranın ardından Avian'ı gördük.
Yusuke hâlâ pes etmemiş.
Havai fişek festivali konusunda karar verebildin mi?
Onunla son bir defa...
YUSUKE AIZAWA, 20 UKULELE SANATÇISI
...vakit geçirmek ve Hawaii'ye içim rahat gitmek istiyorum.
-Yine deneyecek? -Tekrar mı çıkma teklif edecek?
-Öyle görünüyor. -Ne azim ama!
Haruka frene basmış olabilir ama tam olarak "Hayır." da demedi.
-Neden denemesin ki? -Evet!
Bu festival sadece yazın oluyor zaten.
Yine reddedilse bile en azından güzel anıları olacak.
Bence Haruka reddedecek ve Yusuke tek başına...
Yılan balığı yer, sonuçta Japonya'da.
-Harika! -Tam bir yaz lezzeti.
Peki yılan balığının verdiği cinsel gücü ne yapacak?
-O da tuzu biberi! -Kesinlikle.
Sessizce pilav kâsesinin kapağını açtığını hayal edebiliyorum.
Kapağın masaya vurunca çıkardığı ses, o sessizlikte insanı sağır edebilir.
Yeni katılımcılarla tanıştık!
-Geçen hafta onlar da eve geldiler. -Emika-chan.
Emika Mizukoshi.
Ne iş yapıyorsun?
-Aslında üniversite öğrencisiyim. -Anladım.
-18 yaşında falan mısın? -Hayır.
21 yaşındayım.
-Çok güzel kız. -Klasik bir güzellik.
Bana, evine döndükten sonra arkadaşlarına şöyle diyecek gibi geliyor,
"Terrace House acayip bir yer!"
Evet, bence de.
-İki yüzlü olabilir. -Katılıyorum.
"Bir yabancıyla yaşadığıma inanabiliyor musun?"
-Bir de Peppe var. -Peppe.
Giuseppe Durato, 26 yaşında.
-İtalyan bir manga çizeri. -Çok etkileyici.
Yeni manga serisi için teklif geldi.
-Şimdiden kendi serin mi var? -İlk serim olacak.
Haftalık, Big Comic Spirits'te.
-Vay, müthişmiş. -Cidden mi?
Tanınmış bir manga çizerinin stajyeri. İş etiği mükemmel.
Ayrıca kirasını çıkarmak için modellik de yapıyor.
Duyduğuma göre, dünyada manga çizeri olmak isteyen çok kişi var.
O da bunu gerçekleştiriyor.
Manga çizeri olmaya baş koymuş,
ayrıca çok da hoşsohbet. Ortamı anında şenlendirdi.
Gerçekten de öyle.
-Ruka da makarna yapabiliyor. -Öyle mi?
Meşhur yemeği brokolili makarna.
-İçinde bir tek brokoli mi var? -Evet.
Her şey öyle başlar zaten. Carbonara da öyle bulundu.
100 yıl sonra brokolili makarna temel yemek olacak.
-Ruka'nın brokolili makarnası. -Evet...
-Meşhur mu olacak? -Ana yemek olacak.
Heyecanla bekliyorum.
-O zamanı görebilecek misin? -Çoktan ölürsün.
Ünlü olana dek dayanırım.
Sohbet becerisi, tam bir İtalyan olduğunu gösteriyor.
Konuyu değiştirmek yerine, destekleyen bir hikâye ortaya attı.
-Kimseyi utandırmamak için. -Herkese saygılı.
Ruka ne yaptı peki? Bu nezaketi gerçek algılayıp
100 yıl yaşamaya yemin etti.
Peppe, Ruka'nın kişiliğini henüz anlayamıyor.
Brokolili makarna olayının ciddiyetini henüz anlamadı.
En ufak bir lezzeti yoktu Peppe.
Adam tek bir yemekte, memleketinin zengin kültürünü silip attı.
16. HAFTA
İLK ÖPÜCÜKTEKİ PORTAKAL TADI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
2016: ATSUGI TİCARET LİSESİNDEN MEZUN OLDU
2016: J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ ERKİN EĞİTİM ÖĞRENCİSİ
1,5 YILDIR YALNIZ
-Günaydın. -Günaydın.
Nasılsın?
-İyiyim. -İyi uyuyabildin mi?
Evet, uyudum.
-Bunlardan kullandın mı? -Hayır.
Kahve makinesi. Espresso.
Ben pek kahve içmem de.
-Sevmez misin? -Hayır. Damak zevkim bir çocuktan farksız.
Çocuktan farksız!
Bugün kaçta çıkman gerekiyor?
Birazdan. Ama önce kahve...
-Anladım. -10.00'da orada olmalıyım.
-Bisikletle gideceğim. -Bisikletle mi?
Evet.
-Yakın mı? -Evet. Bisiklet mesafesinde.
Güzelmiş.
Bu çalışacak gibi durmuyor.
Bu ocakta çalışmadı mı?
Çalışmadı. Sanırım bunu kullanamayacağım.
Hiçbir şey çıkmıyor.
İnternetten bakmam lazım.
-Normalde gazlı ocak mı kullanıyorsun? -Evet.
-Ve kahve de buradan mı çıkıyor? -Evet.
-Normalde hemen olur. -Ama indüksiyonlu ocakta çalışmıyor.
Espressom olmadan...
-Güne başlayamıyor musun? -Yaşayamıyorum.
Yolda bir marketten alırsın belki?
Evet, öyle yapacağım.
Bununla kahve yapamam gibi görünüyor.
Sonra görüşürüz.
-İyi günler. -Sağ ol.
HAMADAYAMA, TOKYO
SABAH 10.00
KOI TO KOKKAI
GIUSEPPE DURATO, 26 MANGA ÇİZERİ
DOĞUM YERİ: ABRUZZO, İTALYA 16 YAŞINDAN BERİ MANGA ÇİZMEK İSTİYOR
2014: CA' FOSCARI ÜNİVERSİTESİ MEZUNU 2015: JAPONYA'YA TAŞINDI
2018: BIG COMIC SPIRITS MANSİYON ÖDÜLÜNÜ KAZANDI
1 YILDIR YALNIZ
KEIKO NISHI MANGA ÇİZERİ
-Bayan Nishi, bakar mısınız? -Evet?
Bu bölgede hangi tonlama desenini kullanmam lazım?
-72 numarayı kullan. -72.
Teşekkür ederim.
Japonya'da kalarak nasıl bir yazar olmak istiyorsun?
-Aslında benim hayalim oldukça basit. -Öyle mi?
Ben insanları güldürmek istiyorum.
-Gerçekten, hepsi bu. -Öyle mi?
Bir sürü insanı nasıl güldürebileceğimi düşünürken
-çözümün manga olduğuna karar verdim. -Anladım.
O yüzden de komedi türünde yazıyorum.
Peki Japon mangalarını nereden duydun?
Tesadüfen keşfettim
ve okumaya başlayınca çok hoşuma gitti.
Sonra, böyle çizebilir miyim diye merak ettim.
Ve birkaç deneme yapıp arkadaşlarıma gösterdiğimde
onları güldürmeyi başardım.
O hazzı asla unutamam.
Sonra bundan daha güzel bir iş yapamayacağımı düşündüm.
İtalya'da, manga yazıp başarılı olan kimseyle tanışmadım.
Bunun için Japonya'ya taşınman bence çok etkileyici.
-Evet, buraya kadar geldim. -Aynen öyle.
Hâlâ inanamıyorum. Çok uzun bir serüven oldu.
Tahmin edebiliyorum.
-Aç mısın? -Biraz.
O hâlde bunu ye.
Nedir o?
Çalıştığım sanatçı yaptı. Öğle yemeği için.
-Sana yemek mi yapıyor? -Evet.
Ama hepsini bitiremedim.
-Alabilirsin. -Peki.
İçinde biftek var sanırım.
-Selam! -Çok güzelmiş.
-İyi akşamlar. -Selam.
Çalışmaya mı başlayacaksın?
Öyle gibi. Onun işiyle uğraşıyorum. Şey için... Neydi adı?
Shibamata.
Gerçekten mi? Harika görünüyor. Çok teşekkür ederim.
-Vay canına. Harika. -Beğendin mi? Teşekkürler.
-Bunlar ne için? -Shohei'nin yazdığı
-köşe için. -Vay be, peki.
Bunu benim için yaptı.
Seninkileri de görmek isterim.
-Öyle mi? -Kolayda bir şey var mı?
İşte.
-Vay canına. -Bir dakika.
-Bu yeni seriden mi? -Evet, ilk üç bölümü.
-Okuyabilir miyiz? -Evet.
-Okuyabiliyor muyuz? -Yorumunuzu duymak isterim.
-Hikâye taslağı bu mu? -Evet.
Böyle mi çeviriyoruz?
İlk kez bir hikâye taslağı görüyorum.
Bunlar editör yorumları mı?
Evet, bu detayları düzeltmem gerekiyor.
Evet...
Hikâye tam da dün anlattığın gibi, utangaç bir İtalyan hakkında.
-Haklısın. -Çok ilginç.
Bu senin hakkında mı yani?
Yani kendi hayatımdan yola çıktım ama çoğunlukla kurgu.
Eğitimini nerede aldın?
-Almadın mı? -Resmî bir eğitimim yok.
Manga okumaya başlayıp oradan devam ettim.
Böyle çalıştım.
-Çizimlerin harika. -Değil mi?
Şu detaylara baksana.
Beğendiğin sanatçıların çalışmalarını kopyalayarak mı başladın?
-Evet. -Anlıyorum.
Etkilendiğim çok fazla sanatçı var
ama sanırım beni en çok etkileyen Taiyo Matsumoto.
-Taiyo Matsumoto mu? -Evet.
Bir defasında bir editör, "Matsumoto'yu kopyalamaya çalışmamalısın." demişti.
Tarzın ona benzemeye başlamıştı.
Evet. Ama sanırım artık kendi tarzımı buldum.
-Bunu nasıl yaptın peki? -Yani...
-Sürekli çizdim. -Çok pratik yaptın yani?
Peki şu anki tarzını bulman ne kadar sürdü?
Çizim yapmaya 16 yaşında başladım.
-Yani sanırım on yıl. -On yıl!
Komik bulmana çok sevindim.
-Komik. Şahane espriler var. -Kelime oyunları da.
Evet, temel olarak bir komedi.
Beğenmenize sevindim.
-Hoş geldin. -Ben geldim.
-Tanıştığımıza sevindim. -Ben de öyle.
-Evet. -Sonunda tanıştınız.
-Memnun oldum. Ben Peppe. -Merhaba, nasılsın?
-Pempe mi? -Peppe.
-Pe... -Peppe.
PP mi?
-P mi? -P-E-P-P-E.
-Memnun oldum, ben de Haruka. -Giuseppe, Peppe rumuzum.
-Manga çiziyor. -Gerçekten mi? Harika.
-Çok güzel. -Gerçekten öyle.
-Çok komik. -Bunlar onun mu?
-Tarzın çok gerçekçi. -Değil mi?
Bu sadece taslak ama çok iyi görünüyor.
Sonra oku. Çok ilginç.
İtalyanlara bakışını değiştirecek.
Benimkini çok değiştirdi.
Selam! Dolaşıyor musun?
Affedersin. Yarınla ilgili konuşmak için aramıştım.
Nasıl desem? Ben çok düşündüm.
Hakkımdaki hislerini duyduktan sonra...
Ben aynı şekilde karşılık veremeyeceğimi biliyorum,
bu nedenle de seninle festivale gelmem doğru olmaz sanırım.
Çok düşündüm.
Evet...
KAORI WATANABE, 29 RESSAM
SHOHEI MATSUZAKI, 25 OYUNCU
HARUKA OKUYAMA, 24 OYUNCU
RUKA NISHINOIRI, 20 YARI ZAMANLI PERAKENDE ÇALIŞANI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİSİ
GIUSEPPE DURATO, 26 MANGA ÇİZERİ
-Biraz değişik. -İçerideki koku.
-Hoş geldin. -Bu koku...
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
-Emika. Tanıştığımıza sevindim. -Ben de Haruka.
-Çok tatlı. -Sen de öylesin.
Göz teması kuramıyorum.
Bunu burada bırakabilir miyim?
-Tabii. -Sabah çalışmam lazım da.
-Herkese iyi geceler. -İyi geceler.
İyi geceler.
-İyi geceler millet. -İyi geceler.
Sen de mi çizim yapıyordun?
Ben de arada çizerim, değil mi?
-Bugünlerde... -Seni hiç çizerken görmedim.
-Ara sıra çiziyor aslında. -Peki, ben bilmiyordum.
-Çizim malzemeleri aldın. -Evet.
Onları kullanmıyor musun?
-Kullanıyorum. -Öyle mi?
Ne çiziyorsun?
Deadpool ve...
Hayal panom üzerinde çalışıyorum. Sanırım böyle deniyordu.
-"Hayal panosu" mu? -Evet, geleceğimi planlamak için.
Anladım.
Öğrenmeye mi çalışıyorsun?
-Kaori'den? -Yok.
-Sadece izliyorum. -Yeni çocuk da çiziyor, değil mi?
Evet, Peppe de çiziyor.
Ruka, sen utandın mı? Dünden beri biraz utangaç gibisin?
Hayır.
-Öylesin. Tuhaf biraz, değil mi? -Kendin gibi değilsin.
Normalden daha sessizsin.
-Bir şey var. -Utandırmayalım çocuğu.
-Utandığım falan yok. -Haklısın. Tamam.
Ben yukarı çıkıyorum.
Ruka, çizimlerine bakabilir miyim?
Görmek mi istiyorsun?
Dur getireyim.
İşte buradalar.
Şimdi bu...
İlk bakışta
bir çocuk çizmiş gibi duruyor.
Ama içinde daha derin hikâyeler var.
Mesela?
Şu köşe uzay boşluğu...
Onu fark etmemiştim bile.
Evet. Pek çok gizli sembol var.
Hikâye uzayda geçiyor.
Şu köşeden bakan kişi,
bu varlıkları gördüğünü düşünüyor ama aslında kendisi kuklacı.
Şuradaki ordu ise kuklacıyı devirmek için
istila ediyor.
Bu da son çizime benziyor. Henüz bitmedi.
Nasıl sence?
Bu çocuk...
-...bir arkadaşım. -Peki.
Nasıl?
Evet...
Bu yenilerden biri.
-Örümcek Adam mı o? -Evet.
Anladım...
Adını heceler misin?
İçinde hangi kanji'ler var, tahmin et.
Çiçek kelimesindeki kanji?
"Ka" için mi? Evet, onu kullanıyorum.
Haruka ile aynı demek.
Benim kullandığım o değil ama.
Karmaşık olan.
Onu yazmayı bilmiyorum.
Ben "Çin yemeği" kanji'sini kullanıyorum.
-"Çin yemeği" mi? -Evet.
"Çin yemeği" yazarken kullanılan son karakter.
Nasıldı, hatırlamıyorum.
Çok acayip bir şey fark ettim.
Şuna bak.
Adını el yazısıyla yazdım.
Ve
içinde benim adım belirdi.
Gördüm! Şurayı kapatınca, değil mi?
Çok acayip.
İşte benim çalışmalarım da böyle.
Gösterdiğin için teşekkür ederim.
ÖĞLEDEN SONRA 1.00
Bu özel sandalyen mi?
Bu mu? Evet.
-Sadece manga çizmek için? -Aynen öyle.
Bir teslim tarihin var mı?
-Evet, haftaya hazır olması gerek. -Vay canına.
O yüzden son düzeltmeleri yapıyorum.
-Bu başlayacak olan serin için mi? -Evet.
-Günaydın. -Günaydın!
Yüzüm feci şiş.
Aletle masaj yaparken görmüştüm seni.
-Şu çizimleri gördün mü? -Evet.
-Ruka'nın çalışmaları. -Ruka da mı çiziyor?
-Burada bırakmış. -Ben de bakmak istiyorum.
Bayıldım.
Çocuk gibi bir tarzı var.
-Çok masum. -Deftere yapılan karalamalar gibi.
Pek çok sanatçı böyle ilerler.
Başlarda iyi çizerken zamanla teknikleri düşüşe geçer.
Bunu da bilerek yaparlar.
Mesela Picasso böyleydi.
Çocuksu masumiyeti tekrar yakalamaya çalışıyordu.
En büyük mücadelesi buydu.
Çizim becerisini geliştirmek kolay
ama ilkelleşmek çok daha zordur.
-Bunu bilmiyordum. -Picasso da böyleydi.
Çalışmalarını göstermesini ben istedim ama ne tepki vereceğimi
bilemedim.
Böyle bir tarz beklemiyordum.
Bu nedir?
-Adımı yazdığı zaman... -Kalp var!
Adımı el yazısıyla yazıp şurayı kapatınca kendi adını
bulduğunu söyledi ve benim de görüp görmediğimi sordu.
Çok tatlı.
Şimdiden seni beğeniyor.
Hayır, fikrimizi soruyorlar! Ne yapacağız? Hayır, lütfen!
-Hayır! Gidin buradan! -İşte geldiler.
-Söz bizde. -Başlıyoruz.
Biri kendini feda etsin!
-Hayatta olmaz, ben istemem. -Lütfen, biriniz.
Kimse böyle bir topa girmek istemiyor.
Bu aklımıza bile gelmezdi.
Kaori'yle düzgün çizim malzemesi alacak cesareti bile buldu.
Dikkatimi çeken bir şey var.
Ruka, hayal panosu yaptığından
ve geleceğe dair fikirler ürettiğini anlatırken
Haruka "Güzel." deyip gitti.
"Ne çizdiğine bakmayacak mısın?" diye düşündüm.
Ama onu tanıyor ve olacakları biliyor.
-Doğru. -"Bunu bir daha
çekmem gerekmiyor." diye düşünmüştür.
O yüzden de "Aferin." deyip gitti.
-Emika'nın fikri yoktu. -O yüzden tuzağa düştü.
-Bir adım attı. -Attı
ve korkunç bir manzarayla karşılaştı.
İlginç bir dolap bulmuş da
açınca bir cesetle karşılaşmış gibi.
-Surat ifadesi öyleydi. -Çok haklısın.
Ben de çizimde Ruka kadar kötüyüm.
-Hatırlıyoruz. -Evet, ben bunu teyit ederim.
Ama insanların çizimlerimi görünce güleceğini biliyorum.
Bu yüzden konuya "Çok kötü değiller mi?" diye girerim.
Ama Ruka o kadar saf ki
göstermek ve tüm detayları anlatmak istiyor.
Sonra birden kızın adını yazmaya başladı
ve onun içinde kendi adını bulduğunu söyledi.
Kız da onayladı, konu kapandı.
Ama ertesi gün, bundan 20 tane daha olduğunu gördüler.
-Ne? -Korkunç bir şey bu.
Kızın adını defalarca yazmış.
Klasik tarzda çizmeye çalışsa
yazı çok güzel görünebilir, Ruka da havalı olurdu.
Doğru. Ama Peppe bunu çok güzel ifade etti.
Sanatçılar, isteseler de ilkel hâllerine dönemezmiş.
Yani Ruka'nın tarzı imrenilesi bir şeymiş.
Ona göre Ruka kötü bir çizer değil.
Ruka meselelere, sadece kendisinin anlayacağı bir gözle bakıyor.
Bence Ruka'nın rafine bir sanatçı hassasiyeti yok.
Ruka'nın Stranger Things'deki gibi Alt Üst'e erişimi var sanırım.
-Kesinlikle oraya gitmiş. -Bence sürekli gidiyor.
Böyle düşününce her şey yerli yerine oturuyor.
Alt Üst'te kesin Örümcek Adam var.
Ruka da bunu bildiğinden Örümcek Adam olmak istiyor.
İnsanların bu hayali anlamamasını da anlamıyor.
-Doğru. -Yani daha önce
açıklamaya çalışsa da kimsenin onu anlamadığını hissettiğini söylemişti.
Stranger Things'de de Alt Üst hakkında bir şeyden bahsedince
insanlar tuhaf tuhaf bakıyor.
-Tabii ya. Ruka, Alt Üst'lü. -Öyle olmalı.
Alt Üst... Adını tersten söylersek
"Karuiri Inoshini" oluyor.
Büyü sözcükleri gibi.
Karuiri Inoshini.
Karuiri Inoshini...
Durun.
Ne demek bu? Hiç.
-Hiçbir şey bulamadık. -Belirsizlik sürüyor.
Başka dilde anlamı olan bir sözcük çıkmasını umuyordum.
Biz Ruka gündemiyle meşgulken
-Yusuke sessiz sedasız terk edildi. -Doğru.
Kamera önünde terk edilme imkânı sunulabilirdi.
Değil mi? Yüz yüze bile olmadı.
Reddedeceksen yüz vermeyeceksin.
En önemlisi o zaten. Yusuke umutlanmıştı.
"Senin gibi tatlı insanlar çok hoş ama tipim değilsin."
Bu şekilde daha açık davranabilirdi.
Öyle biri varsa karakterini bayağı sorgulamak lazım.
-Aslında haklı olabilirsin. -Kim biriyle sohbet ederken
"Ben hayvana benzeyenleri beğeniyorum. Ama sen hiç öyle değilsin." der ki?
"Tipik bir insansın.
Çok sıradansın."
Umarım Haruka da bir şeyler öğrenmiştir.
Tavırlarının fazla yakın olduğunu
ve insanların bunu yanlış anlayabildiğini.
Şu ana kadar olanlara bakılırsa Haruka, Peppe'yle de
-fazla ilgilenmiyor. -Evet, öyle gibi.
Ama daha sadece gözlüklü,
tipik manga çizeri hâlini gördü.
Peppe üstüne başını düzeltse dikkatini çekebilir.
Aradaki fark şaşırtıcı olabilir.
Takım elbise giyip saçını tarasa Haruka'nın aklını alabilir.
-Henüz model versiyonunu göremedik. -Aynen öyle.
Peppe'nin günlük hâli de çekici.
-Sabahları çok seksi görünüyor. -Ben de bayılıyorum!
O mütevazı görüntüsünü çok seviyorum.
-Kesinlikle. -Çok tatlı. Gözlüklü hâline bayılıyorum.
Hafif kambur duruşu, onu gerçek biri gibi gösteriyor.
Hiç öyle göğsünü şişirerek gezdiğini görmedim.
Girolamo Panzetta ile aralarındaki en büyük fark bu.
Girolamo ise aksine her zaman öyle geziyor.
Merdivenlerden inerken bile "Ciao" deyip duruyor.
Haklısın. Çok doğru.
AKŞAM 7.30
-Ben geldim. -Hoş geldin!
Bu elmalar nereden çıktı?
Bugün sana yine elma mı verdi?
-Evet, öğretmenim verdi. -Senin mi bunlar?
-Hediye mi etti? -Evet.
Peki. Bunlar da senin için.
-Nedir o? -Şeftali. Al bakalım.
-Kocaman! -Denemek ister misin?
Daha önce Japon şeftalisi yedin mi?
-Evet, yedim. -Öyle mi?
-Çok lezzetli değil mi? -Öyle. Sağ ol.
Bir tane soyayım mı?
-Haydi yiyelim. -Soymamı ister misin?
-Gerçekten mi? -Evet.
-Ne kadar naziksin. -Avrupa'da kabuğunu da yiyor musunuz?
-Hayır, ben hep soyarım. -Değil mi? Peki.
Çok teşekkürler.
-Ellerine sağlık. -Ne demek.
İçki içer misin?
Pek değil ama içebilirim.
-İçmek ister misin peki? -Şimdi mi? Tabii.
-Ne içelim? Bira? -Ben bir şeyler almıştım.
-Neler var? -Kokteyl yapabilirim.
Gerçekten mi?
-Denemek istiyorum. -İster misin?
-İçmek ister misin? -Evet. Sert bir şey mi?
-Hayır. Epey tatlılar. -Tamam. Bir tane alırım o zaman.
-Campari'yi bilir misin? Ona benziyor. -Evet, peki.
-Spritz diye bir kokteyl duydun mu? -Hayır.
-Şeftali ekleyebiliriz... -Çekirdeği kullanılır mı?
Evet. Sangria gibi olur.
Kulağa enfes geliyor.
-Şeftalilerini değerlendirmiş oluruz. -Tamam.
-Bu Aperol. -Nasıl bir tadı var?
Portakal gibi. Nasıl anlatsam bilemiyorum.
-Bu bir likör. -Anladım.
Ve bir de...
...köpüklü şarabımız var.
-Prosecco. -Evet, portakal yazıyor.
-Evet. Portakal da ekleyeceğim. -Ekleyelim.
Ama bu güzel şeftalilerimizi de kullanmamız lazım.
Şimdi de şeftali ekleyelim.
Tamam ama portakal da koyacağız, değil mi?
İkisini de ekleyebiliriz.
Zeytin de konuyor mu?
Evet, o da var.
Çok güzelmiş.
İkisi de olsun mu? Yoksa tek portakal mı?
İkisi de. Ama önce sadece portakalla deneyeceğim.
Önce portakal. Tamamdır.
Burada mı içelim? Çatıya çıktın mı hiç?
Hayır. Merdivenden yukarı adımımı bile atmadım.
Ne? Yok artık!
Çatı şahanedir ama sıcak olabilir.
-Bir teras mı var yani? -Gel bakalım.
Burası çok güzel.
-Şerefe. Teşekkürler. -Şerefe. Salute.
-Salute? -Salute.
Başka bir söz daha var ama biraz kaba, söylemem.
-Neden? -"Cin cin", argodaki penis gibi.
Peki.
Gerçekten güzelmiş.
-Beğendin mi? -Evet.
Yakın zamanda bir ilişkin oldu mu?
Pek yakın sayılmaz. Geçen yılın sonlarında ayrıldık.
-Japon muydu? -İtalyandı.
Uzun süre birlikteydik. Üç buçuk yıl.
Uzak mesafe mi?
-Hayır, burada birlikte yaşıyorduk. -Peki!
-Neden ayrıldınız? -Beni terk etti.
-Senden ayrıldı demek. -Ayrıldı.
Bir anda çok resmî konuştun.
Üç yıl birlikte yaşamak epey zordu.
Ben de eski sevgilimle üç yıl birlikte yaşadım.
-Gerçekten mi? -Epey zordu...
Her gün kavga ediyorduk ama onunla rahattım.
-Âşık falan değildik. -Anlıyorum.
İlk ilişkin miydi?
-Hayır. -Daha önce de sevgilin oldu yani?
İlk ilişkimde 18 yaşımdaydım. Biraz geç açıldım.
İlk öpücüğümün tadı,
portakal gibiydi.
Öyle mi? Bu içki gibi yani?
Çok sevdiğim bir hatıradır.
Eve geldiğimde...
Seni dinlerken bile kızarıyorum.
Affedersin.
Tadı portakal gibiydi.
-Bir tane daha ister misin? Yine yapalım. -Evet, haydi.
MINATO MIRAI, YOKOHAMA
2019 Minato Mirai Teknoloji Festivaline hoş geldiniz.
Pekâlâ millet.
Muhteşem havai fişek gösterimize hazır mısınız?
GECE 11.00
Burası soğukmuş.
Sadece su mu içiyorsun?
Evet, susadım.
Bugün dinlenme günü.
-Ben geldim. -Hoş geldin.
-Bugün içmiyor musun? -Hayır, bugün yok.
Haydi bira içelim.
-Şey... -İstemez misin?
-Keyfin mi yok? -Haydi içeyim.
-Bira... -Tamam, bir tane alırım.
Haydi içelim!
-Canım çok çekmişti. -Zaaflarım var.
-Kızları asla reddedemiyorum. -Biliyorum. Seni anlıyorum.
-İçelim mi? -Evet.
-Şerefe. -Şerefe.
-Ben geldim. -Hoş geldin!
Hoş geldin.
Daha ne kadar Murasaki Sports'ta çalışacaksın? Ayrılmıyor musun?
-İstifa mı edeceksin? -Daha patronuma söylemedim.
Önce başka bir iş bulmak istiyorum.
Mantıklı.
Aslında haftaya
bir iş görüşmem var.
Geçenlerde Shimokitazawa'da Marvel temalı bir kafe buldum.
-Shimokita'da mı? -Evet, Marvel temalı.
Resmî olarak bir Marvel kafesi mi?
Aslında Marvel'la bağlantısı yok
ama sahibi sıkı bir çizgi roman hayranı ve İngilizce konuşuyor.
Yani epey yabancı geliyor
-böylece İngilizce pratiği yapabilirim. -Doğru.
Birine ihtiyaçları olunca arayacaklarını söylemişlerdi.
-Ve dün aradılar. -Çok güzel.
-Güzel zamanlama. -Evet ama henüz hiçbir şey kesin değil.
Daha çok bilgi almam lazım.
İşe gitmek için heyecan duyduğun bir yerde çalışmalısın.
ÖĞLEN 12.00
Tanrım, çok sıcak! Saunadayız sanki.
Bakınca bile sıcak görünüyor.
Tanrım.
-Simidi uzatsana. -Al bakalım.
Çok sıcak.
Vay!
Çok iyi geldi.
Bugün çok sıcak.
Su tabancası var.
Nasıl oluyor bu?
Üstüne biniyorsun.
-Bikinin çok tatlı. -Çok güzel!
Okinawa'dan mı aldın?
-Hayır, internetten. -Yok artık.
-Katalogdan sipariş gibi mi? -Evet.
Sen de bir simit al.
Uzanabildin mi? Teşekkürler.
Nasıl...
Nasıl yapacağım?
Sence yapabilir miyim?
Dikkatli ol. Epey derin.
Ayağını tutabilirim.
Çok mu derin?
Çok iyiymiş bu. Harika!
Çok güzel görünüyor.
Ama ben bu kez dışarıdan izleyeceğim. Teşekkür ederim.
Çünkü regl oldum.
-Günaydın. -Selam.
-Burası çok güzel. -Gelmek ister misin?
-Simitleriniz mi var? -Evet.
Soğukluğuna mı bakıyorsun?
O kadar soğuk değil.
Dışarısı o kadar sıcak ki girince su mükemmel geliyor.
Ben de geleceğim. Üstümü değiştireyim.
Geri gelecek misin?
Kiminle vakit geçirmek istiyorsun?
Yani aslında herkesle takılmak istiyorum.
Sohbet edip daha yakından tanımak.
-Anlıyorum. -Mantıklı.
Son zamanlarda neden keyfin yok Kaori? Biraz tatsız gibisin.
Sergim bittiği için
şimdi ne üzerinde çalışacağımı bilmiyorum.
Biraz tükenmiş hissediyorum.
Biriyle konuşmak istedim
ama kime açılacağımı bilemiyorum.
Dürüst olmam gerekirse evde bir sırdaş aramayı bıraktım.
Ben sık sık,
senin başkalarının hislerini çok düşündüğünü
ve kimseyi üzecek bir şey söylemediğini düşünüyorum.
Bunu ben de fark ettim.
Özellikle geçen bölümlerde Shohei'nin, daha dobra birini
tercih ettiğini duyduğum zaman.
Ben öyle biri değilim, o yüzden bu da beni üzdü.
Ama senin de bende olmayan harika özelliklerin var,
insanlar bu yüzden sana akıl danışıyor.
Ben genelde, fikirlerimi tek taraflı açıklayarak iletişim kuruyorum.
Ben düşündüklerimi dürüstçe söyleyip
-insanların beni sevmemesini istemiyorum. -Ama bu bana,
gerçeği söylemek yerine sadece kibar bir cevap vereceğini düşündürüyor.
Ben de dürüstçe konuşmak istiyorum.
Düşüncelerimi açıkça söylemek istiyorum,
bunun yapılmasına da karşı değilim ama kime güveneceğimi
hiç bilemiyorum.
Aslında güvenilir hissettirecek birini bekliyorum.
Senin daha insancıl yönünü görmek isterdim.
Doğru kelime olmadı bu
ama gerçekte neler hissettiğini görmek isterdim.
Ben her zaman nasılsam burada da öyle davranıyorum.
Ve bunları duymak, insanların beni nasıl gördüğünü anlamamı sağlıyor.
Ama ben oldum olası böyleyim,
yani kendimi değiştirmeyi de pek istemiyorum.
Bundan ne kazanabileceğimi bilemiyorum. Kafam karışık.
Şimdilik, kendimi olduğum gibi kabul etmek istiyorum.
Dibe kadar indin mi?
-Evet, ayağımı değdirdim. -Çok korkuyorum.
Bunu atlatmana yardım edelim.
Burası çok sıcak. Dayanamıyorum.
-Gerçekten sıcak. -İçeri girip nefes alacağım.
Gerçekten derinmiş.
Yüzdün mü?
-Evet, herkes yüzüyor. -İyiymiş.
-Çok sıcak! -Selam.
-Bitkin görünüyorsun. -Dışarısı çok sıcak!
İyi misin? Biraz su alsana.
Çok sıcaktı ve Haruka bana, insanlara karşı dürüst olmadığımı söyledi.
Gerçekten herkese bu kadar mesafeli miyim?
KOSTÜM DENEMEYE GİDİYORUM. SHOHEI
-Bilmiyorum... -Çıkıyordun. Pardon.
Vaktim var.
Bazen bizim yanımızdayken biraz Bayan Mükemmel olduğunu düşünüyorum.
Tam olarak gereksiz bir kibarlık diyemem.
Bayan Mükemmel gibi mi davranıyorum?
Biraz.
Senin gibi, sürekli hislerini saklamak çok zor olsa gerek.
ÖĞLEDEN SONRA 6.30
Hoş geldin.
Selam.
-Ciao. -Ciao.
Yemek yapacak bir şeyler mi aldın?
Evet, gereken her şeyi aldım.
-Kolay bir şey mi? -Aç mısın?
Biraz.
Sanırım bu gece bunu yiyip
bütün gece çalışmak için stüdyoya döneceğim.
-Yine işe mi gideceksin? -Evet, bu gece uyumayacağım sanırım.
-Yarın mı teslim etmen lazım? -Evet.
Gerçekten mi?
-O yüzden enfes bir makarna yapalım. -Evet, haydi.
-Yapabileceğim bir şey var mı? -Pek yok.
Sosu hazırladıktan sonra pek bir işim kalmayacak.
-Ciddi misin? Çok basitmiş. -Acayip kolay.
Nasıl yapsam? Elimle ezeyim.
İşte böyle.
-Evet. -Böylece aromasını daha çok bırakacak.
Sonra bunu alıp...
-Zeytinyağında soteleyecek misin? -Aynen öyle.
-Şöyle karıştıralım. -Tamam.
-Ve domates sosunu ekleyelim. -Tamam.
Burnuma güzel kokular geliyor.
-Hoş geldiniz! -Sizi gördüğüme sevindim.
Merhaba.
Çok mu baharatlı?
-Biraz acıya dayanabilir misin? -Bayılırım.
-Harika. Şahane olacak. -Baharata bayılırım.
-Bir şey lazım mı? -Gayet iyiyim.
Harika görünüyor.
-Değil mi? -Şahane.
-Ellerine sağlık. -Teşekkürler.
-Şerefe. -Afiyet olsun.
Afiyet olsun.
Baget ekmek almayı unutmuşum.
Enfes.
-Baharatlı. -Bayağı baharatlı, değil mi?
-Nasıl? -Çok baharatlı ama sevdim.
-Düşündüğünden fazla mı? -Evet.
-Emika bayıldı. -Evet, leziz olmuş.
Bugün, baş karakterin
randevuya çıktığı bir bölüm hazırladım.
Japon bir kadınla randevusu var.
Ama kadın gözüyle nasıl göründüğünü bilemedim.
Sizin için ideal bir ilk randevu nasıl olurdu?
Mükemmel bir ilk randevu?
Ben arabaları çok severim.
O yüzden bir defasında
ilk buluşmada rıhtıma gitmiştik. Benim için ilkti.
İthal arabalar ülkeye geldiğinde rıhtıma getiriliyor...
-Oraya mı gittiniz? -Evet.
Ülkeye alınacak tüm yabancı arabaları görmeye götürmüştü beni.
-İlginç! Eğlenceli görünüyor. -Çok güzelmiş.
Yani sen, sana özel düşünülmüş
planları seviyorsun.
-Bu hoşuma gider, evet. -Ya sen Emika?
Eski sevgilimle sık sık Enoshima plajına giderdik.
-Okyanusu mu seviyorsun? -Bayılıyorum.
Okyanusu görmek isterim.
-Plajı mı? -Evet.
-Plaja mı gitmek istiyorsun? -İstemez misin?
-Çok sıcak! -Ben isterim.
Aynı anda cevap verdiniz. "Çok sıcak!"
Ben okyanusa bayılıyorum.
Ben okyanustan çok dağları severim.
Okyanusa gitmeyi isterim.
-Ben geldim. -Hoş geldin.
-Hoş geldin.
-Ne yaptınız? -Arrabbiata. Ama hepsini yedik.
-Peppe mi yaptı? -Aç mıydın?
-Ben de istiyordum. -Ben de.
-Bana da yapmasını isteyeceğim. -Ben de.
Kaori, bugün olanlar hakkında konuşabilir miyiz?
Konuşsak mı? Olabilir.
-Ben işe gitmek zorunda kaldım. -İzninizle.
-Yusuke... -Yusuke'nin o sahnesi...
-Arka planda havai fişekler falan! -Harika değil miydi?
Çok güzeldi.
Southern All Stars grubunun hit albümü tanıtımı gibiydi.
Ben inanırdım.
Umi no Yeah!! albümü tanıtımı gibiydi resmen.
Ne güzel kare ama. Coca-Cola reklamı gibi.
Yazın ve gençlik aşklarının coşkusunu yansıtıyordu.
Harikaydı.
Gelecek sezonda Yusuke'yi başka biriyle şansını denerken göreceğiz.
Sonra yine terk edilecek ve yine Southern All Stars.
-Kulağa harika geliyor. -Çok güzel fikir.
-Reiwa döneminin Torasan'ı oldu. -Güzel tanım.
-Ne güzel bir görüntü ama. -Harika bir manzara.
Peppe işini biliyor!
Peppe acayip tatlı dilli.
-Ondan hoş sohbet dersi almak lazım. -Ben çok şey öğreniyorum.
Önce karşısındakini dinliyor,
sonra da konuyu bir hikâyeyle destekliyor.
Peppe'nin popülerliği hızla artacak.
Tabii ki artacak! Kokteyl içerken yaptıkları sohbet,
ilk öpücüğüyle ilgili anıları...
Şahaneydi! Portakal aromalı bir likör içerken
ilk öpücüğünün portakal tadında olduğunu söyledi.
Yanındaki de kokteylini yudumlarken o öpücüğü hayal edecek böylece.
İtalyanların oyunu apayrı bir ligde.
Sonra da ilk öpücüğünün 18 yaşında olduğunu,
geç açıldığını söyledi.
İnsan bunu duyunca "Ne tatlı." diyor.
İtalyanların ilk kez sekiz yaşında öpüşmesini beklerdim.
Girolamo'ya bakınca böyle düşünmen normal.
İtalyan kültürüne bakışımızın değişmesi için
o adamı Japonya'dan kovmak lazım.
Onu İtalyan kültürüyle bağdaştırmaktan vazgeçmemiz lazım.
Girolamo ve Nobuhiro Takeda'yı ülkeden gönderelim.
Takeda İtalyan değil ki!
Onun sadece ruhu İtalyan.
Çorap giymiyor, hepsi bu.
Emika'nın Shohei'yi içmeye davet etmesi nasıldı peki?
-Mükemmel bir tabloydu. -Harikaydı.
Bir kez daha izlemek istiyorum.
-Sanırım en beğendiğim çıkma teklifi. -Benim de.
-Emika merdivenleri çok iyi kullandı. -Tıpkı bir profesyonel gibi.
Bu kadar sık döndüğü için mi beli o kadar ince acaba?
-O hareketi hep yapıyor. -Her gün.
İnanılmaz tatlıydı.
-Ne dönüş ama. -Harikaydı.
Bikinisi de çok güzeldi.
Emika bikinisiyle
-çok erotik görünüyordu. -Acayip seksiydi.
-Yaşına rağmen oldukça şehvetli. -Onda değişik bir şey var.
Yaşlı bir bey, bir tatil yerinde bu manzarayı görse
-anında gardını indirir. -Çok haklısın.
Yanlardan teni epey görünüyordu.
Sırtındaki ipler de çok hoştu.
Emika bayağı erotik bir kız.
-Kendini göstermeyi biliyor. -İşi biliyor.
GECE 11.30
Odamda hazırlanıp bir çıktım...
-Affedersin. -...üzgün üzgün duruyordun.
Neler olduğunu tam olarak anlayamadım sanırım.
Özetle, kendimi izole ederek insanları uzaklaştırdığım söylendi.
-Haruka mı söyledi bunu? -Evet.
Ama ben sadece kendim olduğumu sanıyordum.
Bu yüzden
başkalarına neden böyle göründüğümü anlayamadım.
Anlıyorum.
Yayınlandığı zaman
bölümü izlersen duyacağın bir şey var.
Ben de benden duymanı istediğim için söylemek istedim.
Bir süredir sana karşı bir şeyler hissediyorum.
Bölümlerden birini izlerken duydum
ve çok şaşırdım.
Sen de Haruka'ya
açık sözlü birini tercih edeceğini söylemiştin.
Söyledim, evet.
-Bunu duyunca üzüldüm. -Neden?
Ben de dürüst olmaya çalışıyorum
ama başkalarını kırmayacak ölçüde.
Ben de başından beri Haruka gibi düşünüyorum.
Çoğu zaman, söylediklerini sadece grubun huzuru
kaçmasın diye söylediğini veya içinde tuttuğunu düşünüyorum.
Herkesin iyi anlaşmasını istiyorum.
Ama bu mümkün değil.
Bir şey sorabilir miyim?
Tabii.
Ben de başından beri
seni epey beğeniyorum.
-Teşekkür ederim. -Bence harika ve çok tatlı birisin.
Ama ne zaman biri bana seni sorsa, geçiştirdim.
Ortak bir arkadaşımız var, değil mi?
-Evet. -Onlarla içtiğim bir gün bana senin
-nişanlı olduğunu söylediler. -Nişanlı mı?
-Ben mi? -Bunu birkaç kişiden duydum.
Kenny de aynı şeyi söyledi.
Ve kabullendim.
Benim açımdan
hayatında biri olması normaldi.
Ayrıca sürekli kariyer değiştirdiğim için
kendime de kızgındım.
-Şey... -Biri varsa sorun değil. Var mı?
Eski sevgilimden yılbaşında ayrıldım, doğru.
Ama o zamandan beri...
Şöyle ki ben serbest olarak çalışıyorum
ve fiyat konusunda pazarlık yapmakta ya da işleri reddetmekte zorlanıyorum.
Evet, idari kısımlar zordur.
Bu yüzden bu konularda güvendiğim biri vardı.
Onunla da...
Sonuçta lisede değiliz.
İlişkilerimizi ilan etmek gerekmiyor. Ben de bu yüzden etmedim.
Önemli değildi.
Dışarıdan bakınca
hâlâ birlikteymişiz gibi görünmüş olabilir.
Bu dünyaya ilan etmen gereken bir şey değil.
Evet. Bir süre sonra onunla görüşmeyi bıraktım
ama irtibatı da kesmedik.
-Çoğunlukla iş için görüşüyorduk. -Evet, iş.
Hiç nişanlanmadık tabii.
Sonunda ondan ayrıldım.
Senden çok hoşlandığım için
iş konusunda da ondan yardım almayı bıraktım.
-İlişkini kestin mi? -Evet, artık her şeyi kendim yapıyorum.
Benim yüzümden böyle bir şey yapmana üzüldüm.
-Hayır. -Benim suçum.
Seninle hiç ilgisi yok.
Aynı şekilde ben de senin sevgilin olduğunu duymuştum.
"Tabii ki vardır." diye düşündüm.
Sevgilim mi?
Sevgilim falan yok.
İkimiz de aynı yanlış anlaşılmaya kurban gitmişiz.
Tabii yattığım tonla insan var.
Ama sevgilim yok. Doğrusu bu.
İkimiz de yok yere kafa yormuşuz.
Evet.
Bir ara bir şeyler içelim mi?
-Tabii. -İçelim.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu